Prezentowana seria Wydanie dla obszaru całej Rzeczypospolitej po unifikacji waluty – znaczki nr 97-101 to historyczna emisja z 1920 roku, wprowadzona do obiegu w okresie od lutego do maja. Wydanie to miało na celu ujednolicenie znaków opłaty pocztowej po wprowadzeniu marki polskiej jako wspólnej waluty na terytorium całego państwa.
Wykaz walorów w serii (nr 97-101)
Seria obejmuje pięć walorów o zróżnicowanej tematyce i kolorystyce, odzwierciedlających symbole narodowe oraz etos pracy:
-
Znaczek nr 97 – 40 f (ciemnofioletowy, rysunek: Orzeł i oręż). Nakład: 15 995 600 szt.
-
Znaczek nr 98 – 3 mk (czerwonobrązowy, rysunek: Rolnik podczas orki).
-
Znaczek nr 99 – 6 mk (jasnoczerwony, rysunek: Ułan, polski kawalerzysta).
-
Znaczek nr 100 – 10 mk (brązowokarminowoczerwony, rysunek: Ułan).
-
Znaczek nr 101 – 20 mk (zielony, rysunek: Ułan).
Znaczenie historyczne
Emisja ta stanowi istotny dokument procesu scalania ziem polskich po odzyskaniu niepodległości. Przejście z systemów walutowych państw zaborczych na markę polską wymagało przygotowania nowych serii znaczków, które byłyby rozpoznawalne i akceptowane we wszystkich urzędach pocztowych II Rzeczypospolitej. Wykorzystane motywy – od tradycji oręża polskiego (Ułan) po fundament gospodarczy kraju (Rolnik) – miały również charakter państwowotwórczy. Seria ta jest ceniona przez filatelistów ze względu na dużą rozpiętość nakładów oraz liczne odmiany papieru i odcieni farby drukarskiej.
