Historyczna seria znaczków Drugie wydanie prowizoryczne tzw. lubelskie – 20-29 to jedna z najbardziej cenionych emisji z okresu narodzin II Rzeczypospolitej. Walory te powstały w grudniu 1918 roku poprzez naniesienie typograficznego nadruku „Poczta Polska” oraz wizerunku orła na austriackie znaczki obiegowe z wizerunkiem cesarza Karola I oraz herbem państwa. Było to kluczowe przedsięwzięcie administracyjne, które pozwoliło na ujednolicenie usług pocztowych na terenach wyzwolonych spod okupacji austro-węgierskiej.
Wykaz wszystkich walorów w serii (nr 20-29)
Wspomniana seria znaczków obejmuje dziesięć różnych wartości, które różnią się kolorystyką i nominałami bazowymi. W katalogu dostępne są precyzyjne dane techniczne i opisy dla każdego egzemplarza:
-
Znaczek nr 20: 3 h (kolor fioletowoszary).
-
Znaczek nr 21: 5 h (kolor zielony).
-
Znaczek nr 22: 12 h (kolor jasnoniebieski).
-
Znaczek nr 23: 15 h (kolor karminowy).
-
Znaczek nr 24: 25 h (kolor niebieski).
-
Znaczek nr 25: 30 h (kolor fioletowy).
-
Znaczek nr 26: 40 h (kolor oliwkowy).
-
Znaczek nr 27: 50 h (kolor ciemnozielony).
-
Znaczek nr 28: 60 h (kolor ciemnoniebieski).
-
Znaczek nr 29: 80 h (kolor brązowy).
Charakterystyka i znaczenie historyczne
Drugie wydanie lubelskie charakteryzuje się dużą różnorodnością typograficzną. Nadruki wykonywano w drukarni „Gazety Lubelskiej”, co przy ówczesnych ograniczeniach technicznych doprowadziło do powstania licznych odmian, takich jak przesunięcia nadruku, błędy w rysunku orła czy odwrócone nadruki. Dla dzisiejszych badaczy filatelistyki te rzadkie cechy stanowią nieocenione źródło wiedzy o trudach organizacji polskiej poczty w 1918 roku. Emisja ta, obok wydania warszawskiego, pozostaje jednym z filarów narodowych zbiorów z okresu II RP.
