Prezentowana seria Duży orzeł na tarczy barokowej – znaczki nr 135-138 to obiegowe wydanie z 1921 roku, wprowadzane do obiegu sukcesywnie od listopada do grudnia. Emisja ta stanowi kontynuację graficzną wzoru z „małym orłem”, jednak w powiększonym formacie, co było podyktowane potrzebą umieszczenia wyższych nominałów w walucie marka polska.
Wykaz walorów w serii (nr 135-138)
W skład serii wchodzą cztery walory, różniące się kolorystyką oraz wartością nominalną:
-
Znaczek nr 135 – 10 mk (niebieski). Występuje w dwóch typach rysunku (I i II).
-
Znaczek nr 136 – 15 mk (brązowy).
-
Znaczek nr 137 – 20 mk (czerwony).
-
Znaczek nr 138 – 50 mk (szary).
Informacje techniczne i filatelistyczne
-
Projekt: Autorem rysunku jest Edward Trojanowski.
-
Technika druku: Walory zostały wykonane techniką typografii w Drukarni Państwowej w Warszawie.
-
Ząbkowanie: Znaczki występują z ząbkowaniem ramkowym lub liniowym (zazwyczaj ZL 11½ lub 11).
-
Papier: W druku stosowano biały papier gładki, choć spotykane są odmiany o różnej grubości i odcieniach, co jest typowe dla produkcji pocztowej tego okresu.
-
Cechy szczególne: Seria ta charakteryzuje się występowaniem licznych błędów i usterek formy drukarskiej, szczególnie w przypadku znaczka o nominale 10 mk. Różnice między typami I i II rysunku tego waloru są kluczowym elementem specjalizacji dla zaawansowanych kolekcjonerów.
Wydanie to dokumentuje postępującą inflację marki polskiej w roku 1921, która wymuszała na administracji pocztowej stosowanie coraz wyższych nominałów przy zachowaniu jednolitej, patriotycznej estetyki.
