Prezentowana seria Wydanie obiegowe – Siewca – znaczki nr 125-127 to jedna z najbardziej ikonicznych emisji obiegowych okresu marki polskiej, wprowadzona do obiegu 29 marca 1921 roku. Motyw siewcy, symbolizujący odrodzenie gospodarcze i trud budowy państwowości, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych wzorów w historii Poczty Polskiej.
Wykaz walorów w serii (nr 125-127)
Emisja składa się z trzech znaczków, które różnią się kolorystyką, nominałem oraz nakładem:
-
Znaczek nr 125 – 10 mk (niebieski). Nakład: 188 924 300 szt.
-
Znaczek nr 126 – 15 mk (brązowy). Nakład: 36 590 900 szt.
-
Znaczek nr 127 – 20 mk (czerwony). Nakład: 118 104 200 szt.
Charakterystyka techniczna i filatelistyczna
Wydanie to cechuje się dużą starannością wykonania, mimo trudnych warunków gospodarczych tamtego okresu:
-
Opis rysunku: Wszystkie walory przedstawiają rolnika podczas siewu, co stanowiło czytelny przekaz społeczny i ideowy II Rzeczypospolitej.
-
Technika druku: Znaczki zostały wykonane techniką typografii w Drukarni Państwowej w Warszawie.
-
Odmiany i papier: Ze względu na ogromne nakłady, emisja ta jest niezwykle bogata w odmiany papieru (gładki, żeberkowany) oraz różnice w odcieniach farby. Stanowi to fascynujące pole badań dla filatelistów specjalizujących się w badaniu błędów form drukarskich i różnic produkcyjnych.
-
Znaczenie: Wysokie nominały (10, 15 i 20 marek polskich) odpowiadały na rosnące potrzeby taryfowe wynikające z ówczesnej sytuacji ekonomicznej kraju.
Seria „Siewca” jest niezbędnym elementem każdej kolekcji znaczków okresu międzywojennego, dokumentującym stabilizację systemu pocztowego i unifikację znaków opłaty na terenie całego państwa.
